Azawakh:

Afgelopen week kreeg ik visite van een vriendin uit Zeeland. Voorheen liepen we regelmatig samen maar sinds ik verhuisd ben is dat niet meer te doen helaas.

Zij heeft 4 honden en ook weer van niet veel geziene rassen. Barzoi en Azawakh de Barzoi kende ik nog wel maar Azawakh was voor mij een totaal nieuw ras. Het zijn windhonden (zichtjagers) en ik vind het temperament het best te omschrijven als een kruising windhond met waakhond. Savannah haar oudste wakhje heb ik leren kennen toen ze nog maar een mini pupje was. Ze zat achterin de auto en toen de klep open ging en ze mij zag kwam er een kleine gifkikker naar boven. HAAR auto! En dat moest even goed duidelijk gemaakt worden. Best indrukwekkend dan als je die harde blaf en blinkende tandjes ziet.

Dit gedrag werd later herhaald als ik in de auto stapte voordat we gingen wandelen. De voorstoelen werden van de achterbak gescheiden door een rek. En zodra ze (letterlijk) lucht kreeg van vreemde mensen en dan ook nog eens een vreemde hond!! In haar auto dan moesten de stembanden even getest worden. Na wat gekef ging ze mopperend in haar mand liggen en dan was het goed.

Ze zijn naar mensen redelijk terughoudend maar als ze je eenmaal kennen en is het goed. Ik ben wel even heel trots op Xayide tijdens dit bezoek heb ik haar voor het eerst een snoepje kunnen geven wat ze ook nog opat! Best een overwinning.

Saf had in het begin wat moeite met mijn hondje. Ze heeft natuurlijk een jachtinstinct dus ik denk dat zo’n klein huppelhondje dan best wel op een konijn lijkt. Nu zijn we een aantal jaar verder en hoort mijn hondje tot de ingewijden. Mijn indruk is dat ze hem nog steeds raar vind maar geaccepteerd heeft als soort konijn-hond hybride.

Toen ze van de week uit de auto kwam moest ze ook weer even blaffen naar hem. En daar blijft het dan ook bij.

Grappig is vooral de tegenstelling met haar “zus” Xayide, zij heeft minder moeite met mijn hond maar vind mij (of vreemde mensen) dan weer spannend.

Dat verschil merk je ook aan het gedrag van Tom. Hij gedraagd zich als verliefde puber naar Xayide en bij Saf loopt ie op zijn kousenvoetjes. Hij voelt haarfijn aan bij wie hij hoever kan gaan. Geweldig om te zien!

Ook leuk was het toen we samen liepen. Ik heb een klein gezelschapshondje en die hebben niet allemaal de kunst van hondentaal goed onder de knie. Maar Tom kan het klaarblijkelijk prima want er is nooit een onvertogen woord gevallen. Hij heeft zich wel een paar keer preventief op zijn rug gegooid maar verder was het gewoon een leuk gemengd roedeltje.

Al met al vind ik het echt geweldige honden. Zo ontzettend sierlijk en dicht bij de natuur staand. Oorspronkelijk komen ze uit Nigeria/Mali en ik zie ze daar zo lopen.

Ik kreeg van de week een pup foto te zien en dan zijn het heerlijke bolletjes met een kop die bijna op een doggen kop lijkt, bijzonder dat dat uitgroeit tot een ultra slank ras met sierlijke belijningen.
In Zeeland liepen we meestal op het strand, voor deze dames heb je namelijk best een groot terrein nodig willen ze los kunnen, en bij voorkeur dan ook een gebied zonder al teveel wild. Uit dat stukje bleek dat het niet mijn ras zou zijn. Vooral Saf kon ineens een sprint trekken om in de duinen te verdwijnen en minuten lang uit het zicht te zijn. Ik kreeg daar de zenuwen van terwijl ik dan naast een schouderophalend baasje stond “tja zo zijn ze hé haha”.

In huis heb je dan weer amper door dat er honden zijn, tenzij je van plan was op een stoel of de bank te zitten. De dames en heer hadden al heel snel de lekkerste plekjes gevonden. Met een diepe zucht vertrokken ze naar dromenland en wij hebben ons maar op de eetkamerstoelen laten zakken. Alles voor de hondjes immers. En als je dan naar zo’n hoopje slapende hond kijkt…wat is er nou rustgevender dan dat!

Martine v Ouwerkerk

Comments are closed.