Brave baas:

Soms komt de inspiratie voor een blog zomaar aanwaaien. Zoals ook nu het geval was. Ik las gister een stukje waarin op humoristische wijze gedragsproblemen aan de kaak gesteld werden. Vanuit het oogpunt van de hond die vertelde over zijn baasje met gedragsproblemen.

En het klopt nog ook. Dieren hebben hun eigen taal en hun eigen gewoontes en wij als mens willen graag dat ze zich aanpassen naar wat wij wenselijk vinden.

Niet alleen willen we dat dieren “braaf” zijn maar vertellen ze dat ook nog in een taal die ze niet kennen. Als klap op de vuurpijl zijn we daar dan vaak ook nog niet consequent in.

De hond mag niet opspringen tegen bezoek, maar wel tegen die ene buurvrouw die hem zo lief vind. De kat mag niet op de salontafel, behalve als er veel bezoek is en je even geen puf hebt om de kat eraf te halen.

Onwillekeurig ga je toch nadenken “Ben ik zelf wel een brave baas?”.

Ik zou er graag ja op zeggen, maar helaas ben ook ik maar mens en heb gedragsproblemen. Maar geef nou toe, hoe leuk is het om af en toe gewoon de regels aan de kant te gooien en de hond gezellig op bed te halen? Of als je een stukje kip over hebt de kat te lokken en die even lekker te verwennen?

Het is fijn om af en toe even stil te staan bij het gedrag wat je zelf naar je dier laat zien. Het zijn immers de beste spiegels die er zijn…voor wie erin wil kijken. Ja ik mopper heus wel eens op mijn hond. En als ik dan open en eerlijk kijk naar de situatie is het vrijwel altijd aan mijn eigen gedrag te wijten dat mijn hond iets doet wat ik niet wenselijk acht. Best vervelend hoor, zou zo fijn zijn om het gewoon af te schuiven “Hij is vandaag erg ondeugend * punt * “.

Ja dat is hij dan ook hoor, maar de oorzaak daarvan ligt altijd in iets wat ik zelf in de hand heb of had.

Hoe gemotiveerd zal een hond zijn om op de grond te gaan liggen als hij vorige week wel op de bank mocht? Nou niet alteveel waarschijnlijk. En dat komt niet omdat hij vervelend is. Dat komt omdat vorige week toen je ook zo onderuit hing op de bank, op vrijdag na een lange dag werken. Toen je ook iets aan het snacken was, net als nu….toen mocht hij ook naast je liggen. Dus dat hij nu piepend aan je voeten zit te smeken of hij erbij mag…is dat dan zijn fout of de jouwe? Honden zijn meesters in het leggen van verbanden, zeker als ze daar zelf beter van worden.

Elk hondenbaasje kent het wel, vergelijkbare scenario’s. En je bent moe en het is stiekem ook erg gezellig…dus och…nog 1 keer op de bank kan geen kwaad. Toch?

En op die manier is er weer een nieuwe routine geboren. Op vrijdagavond mag de hond op de bank.

Het leukste voorbeeld vind ik altijd nog mijn opa. Hij moest nooit zoveel van honden hebben. Hij deed ze verder niks maar aaien of wandelen nee dat was niks voor hem. Bij de eerste hond van mijn ouders ging het nog goed. Opa hield zich aan zijn voornemens, geen snoepjes en niks van tafel geven, hond moest op de grond blijven. Prima.

De tweede hond kwam en die was een maatje kleiner. Oma was wel gek op honden en nadat ze een operatie gehad had kon ze niet bukken om de hond te aaien dus mocht de hond even op de bank om oma te begroeten. Moet ik nog uitleggen dat elke volgende hond zichzelf een rijkelijk plek op de bank toe-eigende?

En opa, die bleef mopperen voor de vorm, want stel je voor dat je toegeeft dat het eigenlijk heel gezellig is…

Geloof me dat we dit soort dingen allemaal hebben. We beginnen allemaal aan een pup met de meest goede opvoedkundige voornemens en ergens in de loop der tijd sluipen er vanzelf nieuwe gewoontes in.
Mijn hond zou ook niet op bed slapen! Nee echt niet!

De eerste nacht legde ik hem braaf in zijn mandje in de slaapkamer. Een uur later schrik ik wakker van een piepende pup en een sissende kat. De kat had niet doorgehad dat er een pup in de kamer was en was zich denk ik rot geschrokken en uit reactie de pup een tik verkocht. Pup vond het natuurlijk doodeng. Het was laat, ik was moe…en voila zo lag pup de eerst beste nacht al gelijk in bed.

Zo snel kunnen goede voornemens dus sneuvelen. En nu zou ik niet anders meer willen. Ik vind het veel te gezellig zo!

Martine v Ouwerkerk

Comments are closed.