Fokkerij

Geschreven door: Martine.

Vrijwel al mijn vrienden hebben dieren en in de loop der jaren zijn er ook een groot aantal zich gaan verdiepen in de fokkerij. Dat is een onderdeel wat onherroepelijk met huisdieren verbonden is maar waar ik eigenlijk nooit bij stil heb gestaan.

Waar je mee om gaat word je mee besmet dus ook ik weet inmiddels aardig wat van fokken en wat daarbij komt kijken af.
Tot op heden heb ik mij onthouden van een mening echter verbaas ik me keer op keer weer en heb ik besloten om er toch eens iets over te schrijven.

Zoals misschien wel bekend is fokt een vriendin van mij een omstreden ras, de Franse Bulldog. Onlangs heeft zij het eerste nest gehad van haar teef (haar reu heeft al vaker gedekt, de pups hebben dan ook andere kennelnamen) en de pups van dit nest zijn inmiddels 4 maanden oud. Het zijn heerlijke springdingen met energie voor tien.

Haar fokdoel is om het ras te verbeteren omdat het geen geheim is dat er toch best wel dingen zijn die niet goed zijn. Haar eigen teef is zoals ik het altijd noem een sportmodel en ook de tweede teef die onlangs het gezin heeft betreden valt onder deze noemer.

De huidige Franse Bulldog is kort en gedrongen en heeft daarbij ook nagenoeg geen snuit meer en is vaak ook erg laag op de poten. De pups en hun ouders zijn hier tegenpolen van met snuit, langere benen en langere rug.

Nadat er een foto van één van de pups verscheen duurde het niet lang voor de opmerking kwam dat deze honden niet meer op FB’s leken. Waarom word deze opmerking geplaatst en waarom triggert mij dat?

Lijken ze nog op bullen. Als we kijken naar de huidige bullen en zeker de types die op show oververtegenwoordigd zijn…nee daar lijken ze niet op. Gelukkig niet zou ik willen zeggen. Ze hebben inderdaad niet de korte poten of de vrijwel ontbrekende snuit, en een korte rug hebben ze ook in het geheel niet.

Deze hondjes zijn in beginsel hondjes die een functioneel exterieur hebben. Daarnaast hebben ze dan ook nog eens de kenmerken die horen bij een Franse Bulldog. Gelet op de rasstandaard voldoen ze daar prima aan. Echter is de rasstandaard zeer basaal beschreven en laat veel opening voor interpretatie en dat is waar het fout gaat.

En daarmee komen we dan aan op het punt wat mij triggert. Als je wil fokken op stipjes of streepjes of staande oren, prima daar lijd een hond niet onder. Echter elke hondenliefhebber moet toch inzien dat op het moment dat op het moment dat de zo felbegeerde uiterlijke kenmerken de gezondheid en levenslust van het dier in de weg komen te staan je een totaal verkeerde weg in geslagen bent?

En dat gebeurd dus vaak niet. Sterker nog zodra er een groepje mensen opstaat die het tij willen keren en de raskenmerken terug willen fokken naar iets wat voor de hond gezonder is en tegelijk wel de kenmerken wil behouden die typerend zijn voor het ras word er gezegd dat het niet meer lijkt op wat een Franse Bull hoort te zijn. Voor mij een omgekeerde wereld.

Uiteraard is het hele probleem is complex en er is niet simpelweg één oorzaak aan te wijzen. De oorzaak ligt hij de keurmeesters, bij de showers, bij de kopers en bij de fokkers. Waarbij elk groepje ook lijkt te vinden dat de schuld elders ligt.

Wat zou het toch mooi zijn als we met zijn allen gewoon konden afspreken dat we bij fokken vooral gaan letten op gezondheid en dat pups die er uit voort komen in staat zijn om te rennen zonder benauwd te worden of zwemmen zonder te zinken en kunnen rennen zonder over zijn eigen vel te struikelen. Kortweg dus een gewoon hondenleven kunnen leiden. Zou dat niet dé focus van elke fokker moeten zijn?

En als afsluiter dan een foto van één van de pups uit het bewuste nest, en zeg nou zelf, is het geen heerlijke vent? Dé foto waar dit hele stuk mee begon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.