Fokperikelen:

Een vriendin van me fokt Franse Bullen. Althans ze is in volle verwachting van de loopsheid van haar teefje zodat de eerste dekking kan plaatsvinden. Haar eerdere reu heeft wel wat dekkingen op zijn naam staan, maar dat is toch iets anders als je eigen teefje waarvan je ook de volle zorg voor de pups hebt. Met deze eerste dekking zal dan ook het eerste nestje wat bij haar geboren gaat worden een feit zijn.

Zelf heb ik die ambitie niet en ook nooit gehad. Des te leuker is het dan om het nu via de zijlijn mee te maken.
Maar goed eerst moet het nog zover zijn. Te beginnen bij de loopsheid. Regelmatig krijg ik foto’s onder ogen met de vraag “zie jij al wat?”. Dit houd zoveel in als wat wij nu gekscherend “Dikke Dozen Foto’s” noemen. Dan zitten we samen te staren naar foto’s im diverse standjes van Yara waarbij we hopen vast te kunnen stellen dat de dame in kwestie binnen zeer korte tijd loops word. Elke keer zien we verandering maar dé verandering blijft tot op heden nog uit. Alles is al klaar. De werpkist is er. De reu is door de selectie. Het speelgoed is in huis. Nu alleen nog die verrekte loopsheid!

Ze houd het spannend voor ons hoor! Zo is ze al op date geweest met een andere loopse dame in de hoop dat het besmettelijk is. Werkte niet. Ze krijgt filmpjes en foto’s onder ogen van haar lover. Werkt niet. En zelfs geluidjes van nieuwbakken pups doet de eierstokken nog niet rinkelen. Erg hardnekkig is ze hierin!

Alle lieve vragen en dreigende taal negeert ze en trekt volledig haar eigen plan.

En ja zo hoort het natuurlijk ook. Maar wat zou het leuk zijn om gewoon de loopsheid af te kunnen dwingen.

Fokken houd meer in dan ik ooit voor mogelijk hield! Als je het verantwoord doet in elk geval. Zeker bij een ras als de Franse Bull waar toch wel aardig wat problemen zitten. Deze dame genaamd Yara is zoals wij het omschrijven “van het atletische type” terwijl het tegenwoordig juist rastypisch is om een korte hond te fokken. Ook heeft Yara een snuit wat tegen de huidige schoonheidsideaal is. Dat maakte ook de zoektocht naar een geschikte reu lastig. Er zijn er heel wat de revue gepasseerd en uiteindelijk werd er een mooie man in het buitenland gevonden.

De fokplannen begonnen al voordat Yara überhaupt geboren was want zoek maar eens een teef die aan het ideaal wat je voor ogen hebt voldoet, en die ook nog eens bij een fokker zit waar je mee door 1 deur kan. Een lange zoektocht eindigde toen Yara op hun pad kwam. En daarna was het nog zeker een jaar afwachten of er geen afwijkingen naar boven komen die het fokken in de weg zouden gaan staan. De eerste testen heeft ze al gehad toen ze nog geen jaar was en de laatste testen zijn eigenlijk net afgerond. Alles van slechte knietjes tot uitgebreid DNA onderzoek is gedaan. De heeft alles glansrijk doorstaan, net als haar broer overigens.

Tja dat verantwoord fokken gaat niet over 1 nacht ijs. Zoveel is mij inmiddels wel duidelijk.

En zo zijn we alweer 2 jaar verder. Yara is fokgeschikt verklaard het is nu alleen nog wachten op de dag dat ze loops word. Dan kan het echte werk eindelijk beginnen. Als alles goed verloopt zal ik bij de bevalling zijn dus dit verhaal gaat nog vervolgd worden. Als iedereen nou even mee wil duimen dat die loopsheid snel komt!

Martine v Ouwerkerk

1 Comment

  1. Dianne schreef:

    Oei….dat is spannend! Maar wat een leuke tijd hebben jullie voor de boeg.