Kattencapriolen

Op dit moment word ik omring door 7 katten dus rust is een relatief begrip op dit moment. Even voor drieën word ik wakker van het geluid van een stuk of 3 rennende katten op de overloop en de trap. Omdat dat geluid vrij snel went val ik weer in slaap.

Niet veel later schrik ik wakker van een hele harde klap en krassende poezennageltjes op de houten vloer. Nadat mijn hartslag en bloeddruk zich weer binnen normaalwaarden hebben hersteld ga ik kijken wat er is gebeurd. Gelijk kom ik 3 katten tegen met grote ogen van schrik die zich een weg naar beneden banen. Dat beloofd meestal weinig goeds…

Ik loop door naar zolder en zie al snel wat er gebeurd is. Ze hebben een gazen mat die voor het raam stond op de grond gegooid.

Opgelucht haal ik adem, dit valt alles mee!

De mat zet ik overeind tegen de muur, klem tussen een kast en de muur om precies te zijn. In de volle overtuiging dat dit genoeg veiligheid moet geven begeef ik me weer naar beneden en duik terug mijn bed in.

Na 2 korte uurtjes slaap volgt een tweede hartverzakking. Een vergelijkbare herrie als eerder maar dan een tandje of wat harder.

Nu schieten er 3 verschrikte katten vanaf de overloop de slaapkamer in.

Als ik ga kijken blijkt dat ze de gazen mat nu van de houten trap gegooid hebben, ja dat maakt inderdaad herrie! De gazen mat is inmiddels ultra veilig weggezet waarbij ik de illusie in stand houd dat ze hem nu niet meer om kunnen gooien.

Daarnaast zijn ze uiteraard heel erg behulpzaam zoals het echte katten betaamd. Ze zorgen ervoor dat ik ‘s nachts goed stevig vast lig. Een paar katten in mijn rug, een paar tegen mijn buik en dan nog 1 kat die zich tegen mijn benen aan nestelt. Omdraaien is hiermee een Olympische sport geworden, een soort middernachtelijke hinkstapsprong zeg maar.

Zodra ik wakker word springen er 7 katten vrolijk in het rond “eten eten eten eten!”. De trap aflopen is ook een hele nieuwe ervaring! Ik wacht maar gewoon tot de horde dansende poezels beneden is voor ik omver gelopen word door ze. Eenmaal beneden nemen ze gelijk hun positie in om hun ontbijt te ontvangen. Hierna hersteld de orde vrij snel. Na hun ontbijt mogen ze graag even van de buitenlucht genieten dus de schuifpui gaat dan open voor ze.

Tom loopt er ook nog tussen en dat gaat zo ontzettend goed. Geen van de katten heeft er moeite mee dat er een hond in hun huis loopt. Simon, de meest terughoudende van het stel heeft wel een paar dagen moeten wennen maar gisteren liep hij langs Tom of hij nooit wat anders gedaan heeft.

Als er gegeten word doen ze dat met zijn allen, incluis Tom. En als Tom niet snel genoeg zijn BARFmenu opeet dan is hij het kwijt. Dus die kijkt wel uit nu met treuzelen! En aangezien hij best wel eens kan mutsen met zijn eten ben ik daar alleen maar heel erg blij mee.

Op dit moment houden ze allemaal siësta en is er even rust in de keet…

Het blijft een eer dat ik af en toe op katten van vrienden mag passen, echt even genieten van de capriolen die ze uithalen!

Martine v Ouwerkerk

Comments are closed.