Less is more

Al ruim twintig jaar heb ik honden. Het begon met Fred en Barnie. Twee broertjes die ik als pup samen had gekocht bij een, wat je nu noemt, broodfokker. De mensen waar de twee broertjes samen zaten fokte niet zelf maar kochten allerlei pups op. Toen ik ging kijken zaten er een stuk of 6 verschillende setjes met pups. In een kennel in de tuin achter het huis keken al die oogjes mij aan. Toen wist ik nog niet wat broodfok was. Nu zou ik het never nooit meer in mijn kop halen om bij zo iemand een hond te kopen of om er iemand heen te sturen. Toen had ik werkelijk geen idee. Feit is dat ik als een blok voor de twee bastaard broertjes viel die achteraan in de kennelrij zaten. Fred en Barnie gingen met mij mee naar huis.

Twee pups tegelijk in huis die ik op moest voeden. Ik zei altijd: mijn honden hoeven niet van alles te kunnen. Als ze maar lief en sociaal zijn! Lief waren ze en ik moet zeggen dat ze ook best wel luisterden, ondanks dat ik geen echte ervaring had met het opvoeden van honden. Geen idee meer hoe ik het allemaal gedaan heb betreft het leren van zindelijk worden en aan de lijn lopen bijvoorbeeld maar het is me gelukt. Het zijn 16 jaar lang twee super vriendelijke vrolijke mannekes geweest.

Tegenwoordig is er zoveel meer duidelijk betreft hondengedrag. Ik klooide toen maar wat aan maar misschien was ik toen al wel een beetje goed bezig met “less is more”? Tegenwoordig moet een hond zoveel doen en kunnen. Hersenwerk, speuren, hooperen, behendigheid, doggydancing, agility, naast de fiets, naar de dagopvang, shows lopen, met de uitlaatservice mee, steppen, van de puppy cursus naar de gevorderde en verder, perfect luisteren, jacht training enz enz. Is het allemaal wel zo fijn voor die honden die overal mee heen worden gesleept en maar van alles moeten onder het mom “de hond vindt het leuk” of “het is goed voor de socialisatie”?

Dat het niet altijd het geval is daar kwam ik een poosje geleden achter. Eigenlijk wist ik het al lang, maar nu zag ik het echt in de praktijk toen ik met een hondengedragscoach mee mocht naar een gedragsconsult. Er liep een jachthond rond in huis die ineens uit kon vallen naar bezoek en dan beet. De baasjes waren het zat en wilde de hond weg doen. Gelukkig waren ze nog bereid om een gedragsdeskundige te laten komen en ik mocht mee. De hond kreeg iedere dag veel beweging en had met de baas vanaf pup de hondenschool gevolgd. Mee aan de fiets, uren wandelen, er was een bedrijf aan huis en de hond mocht het bedrijf inlopen waar klanten waren, de klanten mochten hem een koekje geven. De hond kreeg alle beweging en aandacht die hij nodig had! Hoe kon het dan dat hij zich zo gedroeg naar vreemde, of soms bekende, mensen vroegen de baasjes zich af?

Ken je dat? Dat je zoveel hebt gedaan of gepraat op een dag dat je hoofd vol zit? Dat je gaat lopen saggerijnen naar de mensen om je heen? Zelfs al wordt er wat aardigs gezegd, dat je dan heel naar uit de hoek kan komen? Dat was ongeveer wat er bij deze hond ook gaande was. Door alles wat er gedurende de dag gebeurde raakte hij compleet overprikkeld. Hij wist zich geen raad met alle prikkels die hij iedere dag binnen kreeg. Het stapelde zich op in zijn lijf waardoor hij bepaald gedrag begon te vertonen. Tijdens het bezoek aan de hond en zijn baasjes werd al best snel duidelijk dat de hond zich niet goed kon ontspannen. Hij stond bijna constant “aan”. Door hem o.a. meer rust te geven, minder fietsen en hem niet meer het bedrijf in laten lopen staat de hond ondertussen veel minder “aan”. Zijn gedrag is verbeterd en hij is veel relaxter geworden. De baasjes zijn heel blij met het resultaat. Ze hadden nooit op deze manier naar de hond gekeken. In dit geval was “less is more” het beste voor deze hond. Hoe zit het met jouw hond?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.