Logeer-heimwee:

Geschreven door: Martine.

Na twee weken logeerkatten in huis zijn er wat puntjes waar je weer even aan moet wennen. De eerste nacht nadat ze opgehaald waren werd ik met een lichte hartverzakking wakker omdat het gordijn bewoog wat betekende dat het raam open stond!! Snel het licht aan gedaan en jawel hoor ook mijn slaapkamerdeur stond open. In een vlugge beweging gooide ik mijn dekbed van me af en toen ik dampend van adrenaline naast mijn bed stond realiseerde ik me pas dat de katten er al niet meer waren. Het heeft zeker een uur geduurd voor mijn hartslag zover verlaagd was dat hij weer meetbaar was.

Dan merk je pas goed hoe snel je een gewoonte ontwikkeld. Ik slaap namelijk altijd met mijn raam en deur open dus dat had helemaal geen reden moeten zijn om wakker te worden. Maar daar dacht mijn onderbewustzijn dus anders over. Na mezelf even flink uitgelachen te hebben kon ik gelukkig weer in slaap vallen.

Ook was het erg grappig om nadien te zien dat er ineens kattenvoetjes op de tv kast stonden. En ik vond zelfs een afdruk in de keuken op het deksel van een pan wat achter een rekje staat weggemoffeld. En boven op een kast van bijna twee meter hoog waar geen stoel of ander opstapje in de buurt staat, die heeft me ook even doen fronsen. Hoe is die kat daar op gekomen?

In hun eigen huis ben je eraan gewend. Dan weet je waar ze komen en waar ze niet komen en derhalve ook waar je haren en voetjes tegen kan komen. Erg grappig om te merken dat ze in een ander huis ook andere plekjes zoeken. Het blijven geweldige dieren en het blijft mooi om ze zo van een afstandje te observeren en zien hoe ze langzaam hun plekje veroveren en een routine ontwikkelen. Katten lijken veel behoefte aan routines te hebben en je ziet dan ook altijd dat ze die heel snel ontwikkelen.

En die routines hoeven dan niet noodzakelijkerwijs de routines te zijn die je als oppas voor ze bedacht had. De plek waar ik de bak bedacht had was echt stom vonden ze en ook hun voerplek klopte niet. En het feit dat ik heel lief voor hun een extra waterbakje neerzette werd afgedaan als onzin door keer op keer de bak met een rotgang van de trap te meppen. Blijkbaar stond hij beneden op een betere plek volgens de heren kater!

De ene wandelde zo eens het huis door, liep naar boven, sprong op een mandje wat op het dressoir stond en besloot dat dat zijn nieuwe locatie werd. De andere wist niet zo goed wat hij wilde en nam er een paar dagen langer de tijd voor. Hij lag in een stoel die toch niet zo beviel. De eettafel was het ook niet, het bed…..tja nee dat was het ook niet. Die besloot uiteindelijk dat onder het bed zijn plek werd. Na een paar dagen was dat het ook niet meer en verkaste hij naar het dressoir naast zijn vriend, en dat werd dus hun vaste plek. Heel leuk als je thuis kwam en naar boven keek….twee paar katten ogen staarde je dan aan. Al met al dus een leuke ervaring en ze worden gemist, gelukkig blijf ik ze zien als oppas maar dan in hun eigen omgeving.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.