Risicoanalyse

De poppen waren aan het dansen, nadat ik de volgende post op Facebook had geplaatst; “Iemand boven de 65 gaat een pup adopteren uit Spanje. De pup is nog niet in Nederland. Ik vind daar wat van”. Er volgden meer dan honderdtwintig reacties….Volgens velen vind ik dat mensen boven de 65 geen hond meer mogen adopteren en dat jonge mensen daarentegen wel altijd goed voor een hond kunnen zorgen. Ik vond het eigenlijk best schokkend dat veel van de mensen die reageerden blijkbaar niet verder kijken dan hun neus lang is. Men vindt het kennelijk normaal, dat er een pup uit Spanje, die nog niet in Nederland is, bij een persoon van boven de 65 wordt geplaatst. In principe ben ik voorstander van het herplaatsen van een hond bij oudere mensen. Een hond is heel goed voor de beweging en de sociale contacten. De sociale contacten die in deze tijd toch niet meer zo vanzelfsprekend zijn als vroeger. De wandelingen die je met een hond maakt, zijn over het algemeen nu eenmaal leuker dan de wandelingen die je alleen maakt. Je kunt ook niet zomaar even een dag overslaan als je geen zin hebt, dus je gaat hoe dan ook naar buiten en dat is goed. De wind door de haren en de zon of de regen op je hoofd houdt je bij de dag. Daarnaast is een hond in huis vaak een geweldige remedie tegen eenzaamheid. In mijn ogen is er niets fijner, dan heerlijk kletsen tegen de hond(en) in huis. Mijn honden weten mijn diepste geheimen en weten altijd hoe ik mij voel.

Ik ben dus niet standaard tegen het herplaatsen van honden bij ouderen. Wel moet er heel goed op hun leeftijd worden gelet. Daarnaast telt hun ervaring met honden voor mij heel zwaar mee en natuurlijk wat voor soort hond er herplaatst moet worden én de leeftijd van de hond. Het is namelijk nogal wat om een hond in huis te halen. Je zit er vele jaren aan vast. Je wilt je hond alles kunnen geven dat het dier nodig heeft, stel ik mij zo voor. Het is bij oudere mensen niet zo, dat ze hoogstwaarschijnlijk te snel dood gaan om nog een hond te nemen. Niemand weet tenslotte hoe lang het leven nog duurt. Iedereen kan er volgende week niet meer zijn. Maar mijn ervaring is, dat alles wat langzamer wordt bij de meeste ouderen. En daar moet echt rekening mee gehouden worden. Veel ouderen -nee uiteraard niet allemaal- zien minder snel de subtiele signalen die een hond geeft. Men is vaak niet snel genoeg met reageren als er ineens iets gebeurt. Natuurlijk zijn er ook ouderen die nog wel van alles zien en door hebben, maar ik moet eerlijk zeggen, dat ik er daar maar weinig van ontmoet heb in mijn loopbaan. En nee, ik vind niet dat jonge mensen altijd goed voor een hond zorgen. Men denkt naast vier of vijf dagen in de week werken best een hond op te kunnen voeden. Men studeert, heeft nu veel tijd en daar past op dit moment prima een hond bij. Als men over een jaar of twee stage gaat lopen en op zoek moet naar een baan, verandert de hele wereld voor die persoon én dus ook voor de hond. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden van mensen onder de 65 die niet op de juiste manier een hond kunnen opvoeden en verzorgen vind ik. Vaak denken ze alles al te weten, maar dat een hond onder spanning kan gaan gapen of tongelen bijvoorbeeld, daar heeft men dan weer geen idee van.

Dat ik er iets van vind als iemand van boven de 65 een pup neemt uit het buitenland, die nog niet in Nederland is, wil nog niet zeggen dat ik iedereen onder die leeftijd geweldig goed vindt met hun hond(en). Ook dat is per persoon en per situatie verschillend. Heel wat mensen voelden zich persoonlijk aangevallen door mijn Facebook post. Reacties als: “oh…dus jij vindt mij met 62 oud. Goed dat te weten. Jij bepaalt als voormalig gedragsbegeleider tot hoe lang ik honden mag houden?? Jij durft!” Of: “65 plussers zijn geen lijken die door de Geraniums overeind gehouden worden”.
Er heeft niemand gevraagd wat ik dan precies vind van een ouder persoon die een pup uit Spanje mag adopteren. Een pup die nog niet in Nederland is! Men vroeg niet wat voor overwegingen ik had om deze post op mijn Facebook account te zetten. Niemand heeft het mij gevraagd. Wat dacht ik wel niet om zoiets erop te zetten, was bij de meesten de verontwaardigde strekking van hun reactie.

Het ging in mijn post om een oudere persoon van eind in de zestig, die de laatste 40 jaar geen ervaring met eigen honden heeft opgedaan. Er waren kleinkinderen die men graag goed bekend wilde maken met een hond. Dat was ook een belangrijke reden om een hond te nemen. Niets ten nadelen van deze mensen, want ik zou er best een hondje durven plaatsen. Een ietwat ouder stabiel hondje, waarvan bekend is dat hij echt heel goed is met kinderen en een hondje dat weinig opvoeding nodig heeft. Nu komt er een pup uit Spanje waarvan niemand weet hoe hij gaat reageren in zijn uppie in een ander land, met totaal vreemde mensen. Hoe gaat hij zich ontwikkelen? Er gaat al zo vaak van alles fout met honden die herplaatst worden. De buitenlandse honden hebben regelmatig echt iemand nodig met meer honden ervaring en een andere hond erbij in huis, waarvan de nieuwe hond het gewenste gedrag af kan kijken. Anders kan het een heel zware last gaan worden met alle gevolgen van dien voor zowel de hond als de adoptanten. Voor de hond vind ik het dan het ergste, want die wordt dan opnieuw de dupe van de mens. Op deze manier risico’s nemen vind ik echt een hele slechte zaak. Ik hoop van harte dat het helemaal goed gaat komen met de pup bij haar nieuwe baasjes.

Wilma de Joode

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.