Voedselverrijking

Vroeger heb ik via via heel wat nestjes pupjes mogen volgen. Zo vertelde ik al eerder over het nestje van Tante Mien, de labradors. Dit nestje werd net zoals alle nestjes in die tijd met een week of 5 afgespeend op pap. Pap werd dan langzaam blikvoer en van blik gingen ze door naar brokjes. Zodra ze brokjes zelfstandig konden eten was het tijd om te verhuizen. Ergens rond de 8 weken was en is daarvoor standaard.

Tegenwoordig maak ik zijdelings nog steeds aardig wat nestjes mee en vrijwel alle fokkers die ik ken spenen af op rauw. Wat een wereld van verschil!

Het was wel heel schattig hoor al die pupjes die door de pap rolden en buitelden om daarna een homogeen nestje witte pupjes te hebben.

Afspenen op rauw ziet er toch iets anders uit. Het lijkt erop dat ze dat veel beter herkennen als voer. Er word niet gezwommen in de bakjes met vlees zoals dat bij pap vaak wel gebeurd. En persoonlijk vind ik het helemaal geweldig om te zien hoe ze van gemalen rauw vlees langzaam leren om vlees in stukken en karkasjes te eten.

De foto bij dit stuk is geleverd door Marjolijn. Zij fokt Briards en speent af op rauw. Op de foto zie je twee pups die hun eerste kipkarkasje kregen. Zeg nou zelf het ziet er toch volkomen natuurlijk uit?

Wat ik er ook zo mooi aan vind. Na het eten van rauw voer en met name stukken vlees en botten zie je dat ze ook echt voldaan zijn. Tegenwoordig hoor je zoveel over voedselverrijking.

Deze pups hebben voorlopig genoeg uitdaging aan het verorberen van hun karkasjes. Het is al een hersenwerkje op zich om uit te vogelen hoe je zoiets op hoort te eten.

Ook bij volwassen honden en katten zie je gewoon dat het ook tussen de oortjes iets doet als ze lekker mogen genieten van rauw vlees.

Rauw voeren is wel iets wat bij je moet passen. Het is niet iets wat je simpelweg in een bak mikt. Nou zou dat met kvv nog kunnen. Maar ook dan vind ik eigenlijk dat je je er iets in moet verdiepen en hoort te weten wat de producent van de kvv er precies in stopt. Het is geen hogere wiskunde maar vergt wel even wat inlezen.

Naast “Biologically Appropriate Raw Food” heb je ook nog zoiets als voedselverrijking. Hierbij verstop je het eten van het dier zodat het moet werken voor zijn eten. En dat kan je zo gek maken als je zelf wil. Mijn hond is bijvoorbeeld gek op zijn snuffelkleed (de mijne komt van PA For Pets). Dit zijn repen fleece die aan een mat zijn vast gemaakt. Tussen de repen verstop je gedroogd vlees (of brokjes als je dat voert) en laat de hond zijn neus en koppie gebruiken om de snoepjes te “vangen”.

Je kan speciale voerpuzzels kopen maar ook creatief aan de slag gaan. Toiletrollen zijn hier in huis bijvoorbeeld erg populair. Zodra er een lege rol is (ik verzamel die in de keuken) staat mijn hond er al naar te staren en onrustig te huppelen. Hij weet namelijk dat hij die rol mag slopen. Ik vouw een kant dicht. Stop er wat snoepjes in en vouw de andere kant ook dicht. Daarna mag hij het meenemen en begint voor hem het leuke werk. Hij rent naar zijn mand waar hij met een kwispelende staart aan zijn sloopwerk gaat beginnen. In ongeveer 1 minuut is er van de rol niks dan snippers over en ligt hij mij likkebaardend aan te kijken. Waarschijnlijk in de hoop dat hij nog een rol mag slopen haha.

Als je met voerpuzzels aan de gang gaat probeer dan wel voor afwisseling te zorgen. Zet hem eens op een andere plek of zet hem op wisselende tijden neer. En als het budget het toe laat, wissel eens van puzzel. Zeker katten hebben behoefte aan afwisseling en raken het anders nog wel eens zat.

Voor katten kwam ik echt een briljant filmpje tegen:

Deze kat heeft geleerd om de balletjes door het hele huis te zoeken en ze in het apparaat te stoppen. Het apparaat geeft zodra hij zijn bal ingeleverd heeft een afgepaste hoeveelheid brokjes. De kat kan hierdoor zelf bepalen wanneer hij eet en hoe vaak hij eet. Dit past helemaal bij het oorspronkelijke voedingspatroon van het dier.

Al met al valt er dus veel te verzinnen rondom het eten van onze dieren en hoe we dat af kunnen stemmen op hun behoeftes. Erg leuk om te doen omdat je ziet dat de dieren er zelf ook erg blij van worden. En zoals op het filmpje te zien valt…ook katten zijn erg leerbaar!

Met dank aan Marjolijn Kok-de Bruyn voor het leveren van de foto.

Martine v Ouwerkerk

Comments are closed.