Wel de lusten en niet de lasten:

Oh ze zijn zo leuk die pluizeballen met hun te grote oren, hun grote ogen met blik die je acuut doet smelten.
Kittens…
Het liefst zou ik ze allemaal in mijn binnenzak steken! Zelf heb ik 4 katten gehad maar ben op dit moment alleen parttime personeel van oppaskatten. En stiekem is dat eigenlijk net zo leuk, of misschien nog wel leuker want elke kat heeft zo zijn eigen karakter en gewoontes die hem of haar leuk en uniek maakt en ik mag van mijn oppaskatten zomaar even meegenieten, zalig!

Twee van mijn oppaskatjes zijn een britse korthaar die sinds kort vergezeld word door een maine coon kitten. En daar waar de brit het allemaal wel best vind en voornamelijk gezellig en gezapig op de bank of in de bench van de hond vertoeft, is de maine coon 1 brok energie. Heerlijk om die 2 totaal verschillende karakters te zien. Als ik naar de keuken loop om hun vlees te pakken (jaja dit stel zijn vleeseters) schiet de maine coon tussen m’n voeten door en wacht enthousiast af tot het op zijn schaaltje ligt. Ik kijk om en zie de brit op een afstandje statig wachten met een blik die lijkt te zeggen “je vergeet mij Zijne Koninklijke Hoogheid toch niet!”.
Lopend met 2 schaaltjes onderwijl proberend niet mijn benen te breken over de kitten die nog zigzaggend voor me langs schiet, staat hij langzaam op en volgt me.

Zodra de bakjes klaar staan vliegt de kitten erop af en als was hij een labrador vreet hij het op. De brit pakt het wat bedeesder aan tot ergernis van de kitten die graag een pootje mee zou helpen.

Even om boodschappen.
Bij terugkomst schiet de kitten wakker, vliegt uit de krabpaal, rent naar de tafel, springt op het dressoir en gaat daar eens even op het gemakje zitten.
De brit kijkt verstoord op blijkbaar werd ie wakker van de deur, hij schud nog net niet zijn hoofd en valt weer in slaap.
De kitten heeft door dat zijn grote vriend wakker is en stuitert op hem af, ik sta er met mijn rug naar toe maar hoor wat speelgeluiden..een stilte en een plof.
Als ik me omdraai zie ik een verwarde kitten in de paal zitten en een brit die weghobbelt op zoek naar een rustiger slaapplek.

En stiekem he…vermoed ik dat als ie dat ene plekje vind het niet lang zal duren voor ie ook daar bezoek krijgt van zijn nieuwe huisgenoot.

Gelukkig liggen ze ook vaak samen heerlijk in dromeland en rollen ze regelmatig als 1 bol wol over de vloer, dus ook de brit komt heus aan zijn trekken…voor wie zich zorgen zou maken.

En dit is slechts een klein momentje uit een aaneenschakeling van oppasgenot, na een aantal dagen moet ik dit heerlijke setje weer aan het rechtmatige personeel overdragen, met een klein beetje pijn in het hart, maar wetende dat ik ze de volgende keer weer mag knuffelen en verwennen. En die wetenschap maakt veel goed.

Comments are closed.