Woody.

“Nog steeds niet opgehaald” stond er in grote letters bovenaan de advertentie op Marktplaats. Ik was nieuwsgierig en ging kijken om wat voor hondje het ging. Ik zag wat wazige foto’s van een hondje dat op een Chihuahua leek. Woody zocht een nieuw baasje, want het ging niet samen met een kind van 9 in het betreffende gezin. Hij was prima met andere honden en met katten. Dat kon ik op de foto’s zien, want daar stond Woody op met andere honden en een kat. Er werd €100,00 gevraagd voor de kleine man. Door de mededeling “nog steeds niet opgehaald” erboven, had ik het idee dat men op hete kolen zat. Aangezien er heel veel honden op totaal verkeerde plekken terechtkomen, omdat ze in een impuls gekocht of opgehaald worden, vond ik dat ik wat voor dit hondje moest doen. Vraag me niet waarom ik wel op deze advertentie reageerde en op anderen niet. Mijn gevoel stuurt me met dit soort dingen en daar luister ik dan naar. Ik stuurde een mail en binnen tien minuten had ik antwoord. Een paar dagen later reed ik naar Rotterdam om de kleine man op te halen. Toen ik bij de mensen binnenkwam, ging Woody al snel bij mij op schoot zitten. Hij leek verder prima. Geen blaffer of andere vervelende dingen die ik zo snel kon ontdekken. Omdat dit soort hondjes bekend staan om hun pittige karakter en hun geblaf, was ik wat op mijn hoede. Als hij om niks zou gaan lopen blaffen zou dat niet handig zijn. Mijn rijtjeshuis met buren aan twee kanten is nu eenmaal niet zo geschikt voor een blaffer.

Jaren geleden nam ik een Chihuahua mee naar huis vanuit het asiel waar ik toen werkte. De kleine Remi. Remi was voor afstand binnengekomen, omdat hij bang was voor de kleine kinderen in het gezin. Hij kroop overal weg. Ik had met de kleine man te doen en besloot hem mee naar huis te nemen. Door mijn roedeltje zijn al heel wat honden weer bijgetrokken, dus ik hoopte dat dit ook voor Remi zo zou werken. Remi heeft anderhalve dag met zijn lijf en koppie richting de muur gezeten in een hoekje van de kamer. Rillend. Op die manier probeerde hij er niet te zijn. Na die anderhalve dag begon hij te ontdooien. Jammer genoeg begon Remi om het minste geringste te blaffen als ik er even niet was. De blaf van Remi was zo hard en hoog, dat hij boven alles uit kwam. Mijn toenmalige buren hadden net een baby gekregen en waren niet blij met het geblaf van Remi als ik niet thuis was, ook al duurde dat nooit langer dan een uurtje per dag. Deze buren -die zelf in de zes jaar dat ze naast mij woonden 7 honden hebben gehad- maakten problemen over mijn kleine Remi.

Deze buren haalden steeds weer een andere hond ergens vandaan, die dan ook weer niet werd uitgelaten en probleemgedrag vertoonde, waardoor hij weer weg moest. Ze kozen ook altijd voor een grote hond. De laatste -een Duitse Herder- werd drie keer per dag vijf minuten uitgelaten. Als hij iemand voor langs het huis zag lopen, brak hij bijna door de deur van de hal heen. De hal die aan mijn woonkamer vast zit. Het leek dus iedere keer, of die herder dwars door mijn muur heen kwam als hij tekeer ging. En hun kleine kindje dat constant liep te schreeuwen naar de hond. DIESEL, DIESEL, DIESEL, DIESEL KOM HIER!! Gek werd ik ervan en wat had ik met de honden te doen die bij deze mensen gewoond hebben. Ik was iedere keer weer blij dat de hond werd weggedaan. Ik hoopte er dan op dat de hond het altijd beter zou krijgen dan bij deze mensen.

Afijn,Remi heb ik dus toen herplaatst, omdat deze buren steeds aan de telefoon hingen als ik er even niet was en als ze Remi maar dachten te horen. Remi is verhuisd naar Groningen waar ik een super plek voor hem vond. Remi woont daar nog steeds en geniet van de mensen om hem heen en van zijn hondenvriendjes. Ondertussen heb ik gelukkig nieuwe buren en die zijn zeer plezierig kan ik zeggen.

Met Woody leek het dus allemaal mee te vallen en ik besloot om hem mee te nemen. Ik betaalde €100,00 euro, ook al was zijn enting niet up to date en stond zijn chipnummer nog op de eigenaar waar deze mensen hem weer vandaag hadden gehaald. Ik vertrok samen met de kleine man. Woody liep zonder problemen met mij mee en sprong in mijn auto. Toen ik Woody thuis kennis liet maken met mijn roedeltje liet hij gelijk merken dat hij -ondanks zijn castratie- echt wel stoer is, ook al is hij klein. Al mijn honden en katten werden bereden door de kleine man. De kat werd achterstevoren genomen, maar was daar niet blij mee en liet dat ook flink horen. Het is verschillende keren gebeurd, dat ik Poespoes moest redden van Woody’s gerij. Ondertussen is dat gedrag gelukkig verleden tijd. Woody is een week nadat hij bij mij kwam naar de dierenarts geweest om zijn vaccinatie te zetten en zijn gebit te laten saneren. Zijn bovenste voortanden bleken op driejarige leeftijd al zo slecht te zijn, dat alles eruit is getrokken. Van de mensen die Woody op Marktplaats hadden gezet, heb ik nooit meer iets gehoord.

Woody is de grootste ondeugd die je maar bedenken kunt. Hij is zo snel als water en vindt altijd en overal wel een manier om daar te komen waar hij heen wil. Naar het kattenvoer, de kattenbak, van achter uit de auto naar de voorstoel enz enz. Voor ik met mijn ogen kan knipperen, ben ik die kleine alweer kwijt en haalt hij rottigheid uit. Maar hij is ook erg lief en leuk. Vaak loopt hij zo dicht achter me, dat ik hem niet eens zie. Hij wil heel graag bij je liggen en is dol op aandacht. Boos op hem worden kan ik niet, want er zit gewoon geen kwaad in die kleine man. Ik moet eerder om hem lachen als hij weer wat uithaalt. Woody is me er eentje!!

Wilma de Joode

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.